postcard

 

 

 

 ฝนตกกระหน่ำเมื่อวานเย็นจนถึงค่ำ

ทำเอากลับบ้านกันไม่ได้รถติดเป็นทิวแถว

 

ฉันนั่งเล่นเกมส์อยู่ที่ออฟฟิศจนนาน

กว่าจะเคลื่อนตัวเองออกจากโต๊ะ

ก็ฝนมันตกไม่เลิก ฟ้าก็ร้องแล้วจะให้ผ่าสายฝนไปทำไม

 

รถติดมากมาย ผ่านกระจกแถวห้องทำงาน

นั่งนึกว่า เอ ถ้าเราสั่งพิซซ่ามันจะมารึป่าวนะ

 

 

 

 

ฝนซาแล้ว

จากรถไฟฟ้าหมอชิต ก็ต้องผ่านสายฝนนิดหน่อย

ไปเอารถ แล้วก็กลับบ้าน(โดนจนได้)

 

 

รถเคลื่อนตัวไปแบบเต่าๆ

จนมาถึงหน้าบ้านจนได้

 

หลังจากเดินมาจะปิดประตูบ้าน

สายตาเหลือบไปเห็น กระดาษขาวๆแผ่นเล็กๆ

นอนเปียกอยู่บนพื้น

อืม อะไรหว่า ใครเอาอะไรมาเสียบไว้อีกล่ะ

 

 

ปิดประตูแล้วก็ฉุกใจคิดก้มลงไปเก็บกระดาษนั้นดู

อ้าว

 

อ้าว

 

เปื้อนหมดแล้ว โปสการ์ดจากน้องอู๋นี่นา

กระดาษเปียกๆ มีรอยเปื้อน

 

เปื้อนอะไร ???

 

รอยเหมือนล้อรถ หรือรอยรองเท้า

 

สรุปได้แล้ว

 

รอยล้อรถเมื่อกี้ที่ถอยเข้าบ้านนั่นเอง

 

 

...โถ่ น้องอู๋พี่ขอโทษที

คุณไปรษณีย์ ไม่ยอมใส่ลงไปให้ลงตู้

ชอบเสียบจดหมายคาๆ ไว้

พอฝนตกลมกระหน่ำ มันก็ปลิวสิ

 

เคราห์ดีนะเนี่ย ที่มันปลิวมาตก

ติดกับพื้นเพราะความแฉะของน้ำ

เลยไม่ไปไหน

 

และโชคดีอีกที

ที่น้องอู๋วาดรูปด้วยสีไม้

 (ไม่รู้เป็นสีไม้น้ำด้วยหรือเปล่า แต่ตอนได้มามีน้ำเจิ่งทีเดียว)

 แล้วเขียนจดหมายด้วยปากกาลูกลื่น

ตัวหนังสือไม่ลบเลือนทุกตัว

อ่านออก ไม่ต้องกลัวนะจ๊ะ

 

รอยเปื้อนของล้อรถ(ของพี่เอง) ก็ไม่ได้ตั้งใจ

ถือว่าเป็นงานศิลปะอีกอย่างนึง

แบบลายน้ำที่ประทับไว้จางๆ เพิ่มความสวยงามดีไหม

 

เสียดายอย่างเดียว แสตมป์ของเราลอกหลุดไปแล้ว

อย่างช่วยไม่ได้ คงจะชอบน้ำฝนมากกว่า

ที่จะมาอยู่กับกระดาษ "แสตมป์รักอิสระ และสายฝน"

 

แวะมาเล่าให้ฟังพอดี เลยเดินมาตอบคำถามน้องอู๋ดีกว่า

น้องอู๋ถามว่า วันนี้ออมอะไรดีคะ ออมสินหรือออมทรัพย์

พี่จะขอตอบว่า วันนี้ ออมเงินให้พอกับสิ้นเดือนค่ะ 

(เพราะว่า ก่อนสิ้นเดือนแบบนี้ก็เกือบจะสิ้นใจแล้ว