fly

เมื่อฉันบิน...

posted on 22 Jan 2007 11:45 by ommlett

ฉันไม่ได้บ้า...ฉันไปบินจริงๆ
แต่บินไป กรุงเทพฯ แล้วก็ บินกลับ

...ฉันเป็นนก...

เพราะฉันบินกับสยการบิน นกแอร์

ขาไปช่วงเช้า อากาศกำลังดี ฉันไม่ค่อยบินตอนกลางวันบ่อย
ปรกติจะหนีไปตอนกลางคืน กลับก็ตอนกลางคืน
ขาไปเมื่อวันพฤหัส ไม่ค่อยมีเวลาสำรวจท้องฟ้ามากนัก
เพราะว่า พี่สาวร่วมเดินทางด้วย( ออกค่าตั๋วให้ด้วย )

ขากลับ เมื่อวานนี้
กำหนดบินกลับเกาะ ตอน 4โมงครึ่ง เย็น
อากาศกำลังดี แดดกำลังดีเชียว
ฉันได้ที่นั่งตรงกลาง ระหว่าง ไทยกับฝรั่ง

ช่วงแรกของการเดินทาง...หลับ

รู้สึกตัวอีกที ก็นั่งมอง ปุยเมฆขาวๆ สะท้อนกับแดด
นี่ฉันบินอยู่เหนือก้อนเมฆอีกหรือเนี่ย
วันนี้บินสูงแฮะ สงสัยเมฆจะเยอะเต็มท้องฟ้า
แต่นานๆทีได้นั่งมอง ท้องฟ้าตอนกลางวันรู้สึกดี ทีเดียว

ที่ที่ท้องฟ้ากับท้องน้ำบรรจบกัน ก็มองได้จากตรงนี้
ฉันมองเห็นตอนขาไป คุณเคยมองเห็นมั้ย
ทะเลกับทะเลเมฆมันเชื่อมกันอย่างสวยงาม
กว้างใหญ่..เป็นผืนเดียวกัน

ท้องฟ้าเวลาโดนแสงอาทิตย์ สวย...
ก้อนเมฆสะท้อนแสงแดดเป็นสีเหลืองอ่อนๆ
เมฆก่อตัวเป็นภูเขาเมฆ หลากรูปแบบ
นั่งมอง นั่งคิดอะไรได้เรื่อยเปื่อย

ความงดงามของธรรมชาติ ที่สรรสร้างขึ้นมาให้ทุกคน
มันไม่มีที่สิ้นสุดจริง แต่คนเราก็ตักตวงผลประโยชน์
จากสิ่งที่มอบให้เรามาก ถึงมากจนเกินไป
ทำให้ตอนนี้ เวลานี้ธรรมชาติรับไม่ไหวแล้ว(มั้ง)

เกิดเป็นปรากฎการณ์แปลกๆ กรุงเทพฯฝนตกใช่ไหมวันนี้?
ลานสกีที่เคยเล่นได้ แถวยุโรป หิมะละลาย?? โรงแรมต้องปิดตัว
โลกร้อนขึ้นทุกที และ ทุกปี
มีพายุ ลมพัดกระหน่ำในบางประเทศ ยืนยังแทบจะยืนไม่ติด
แผ่นดินไหว ซ้ำแล้วซ้ำอีก เมื่อวานก็ 7.2 ที่อินโดฯ
สึนามิ ช่วงนี้มาเยี่ยมโลกเราถี่เหลือเกิน...บลา บลา บลา

มองหันกลับมา เหมือนตอนที่ฉันนั่งดูก้อนเมฆ
ก็พวกเรากันเองทั้งนั้นนี่นะ ที่เป็นคนเริ่ม...
ฝนจะตก ฟ้าจะร้อง คนจะท้องก็ช่วยไม่ได้
แต่มองกลับไป จุดเริ่มต้นอยู่ตรงไหนล่ะ...ก็พวกเรา

เหมือนคนเมื่อก่อนเค้าว่าไว้ไง
ฝนไม่ตกก็ด่า เทวดา ...แล้งอย่างนี้จะอยู่ยังไงคะท่าน
ฝนตกมากก็ว่า...น้ำท่วมหมดแล้วเจ้าค่า ท่านขา อยู่ไม่ได้

คนบนฟ้า คงได้แต่ปลง..."มนุษย์ขี้เหม็น...เคี่ยวเข็นเทวดา(อย่างกูทุกวัน)"

ตอนนี้ฉันว่า ฉันคงบ้าไปแล้ว...จริงๆ